Fecale score bij honden: zo lees je ontlasting en voorkom je diarree

Diarree bij je hond is gevaarlijk zodra het niet meer gaat om een korte, milde reactie maar om een signaal dat zijn lichaam echt uit balans is. Diarree wordt zorgelijk wanneer een of meer van deze punten kloppen:

• De diarree is waterdun en blijft langer dan 24 tot 48 uur doorgaan

• Er zit felrood bloed of pikzwarte, teerachtige ontlasting bij

• Je hond is plots sloom, wil niet eten of drinkt heel weinig

• Je hond moet zo vaak dat hij bijna niets anders meer doet

• Je pup, senior of chronisch zieke hond krijgt diarree (die drogen veel sneller uit)

• De diarree gaat samen met braken, koorts of buikpijn

Lichte, kortdurende diarree zonder andere klachten kun je soms even aankijken. In je blog geef je al aan: 12 uur de darmen laten rusten, wel water geven, daarna licht verteerbare voeding en eventueel de darmen ondersteunen. Maar zodra er bloed, sloomheid of aanhoudende klachten bijkomen, is het een reden om je dierenarts te bellen. Beter een keer te vroeg dan te laat.

Een spoedgeval bij je hond is elke situatie waarin je geen uren meer kunt afwachten en meteen een dierenarts of spoeddienst moet inschakelen. In je blog beschrijf je die rode vlaggen heel duidelijk. Typische spoedgevallen zijn:

• Benauwdheid, snelle of zware ademhaling, blauw tandvlees

• Plots flauwvallen, bewustzijnsverlies of zware desoriëntatie

• Aanhoudend heftig braken, niet meer kunnen drinken, sufheid, bloed in braaksel

• Waterige diarree met bloed en een hond die tegelijk sloom is of niet meer eet

• Plots niet meer kunnen lopen of rechtstaan, verlamming

• Ernstige pijn na een trauma, niet willen steunen op een poot, duidelijke zwelling

• Een harde opgeblazen buik met neiging tot braken, zeker bij grote rassen

• Hoge koorts boven 39,5 met een echt zieke indruk (bibberen, hijgen, niet reageren)

Kort gezegd: alles wat heel plots begint, hevig is en waarbij je hond er zichtbaar slecht aan toe is, valt onder spoedgeval. Dan bel je meteen de dierenartspraktijk of de spoeddienst en wacht je niet af tot de volgende dag.

Hoe vaak je met je hond naar de dierenarts moet voor controle hangt vooral af van zijn leeftijd en gezondheid. In je blog maak je het onderscheid als volgt:

Puppy
Tijdens de groei laat je je pup regelmatig nakijken. Je volgt het schema voor vaccinaties en ontworming en je kunt samen met je dierenarts bekijken of titeren en een stoelgangonderzoek zinvol zijn. Dit voorkomt dat je blind vaccineert of ontwormt. De dierenarts volgt tegelijk groei, gedrag, voeding en eventuele aanleg voor gewrichtsproblemen.

Volwassen hond
Voor een gezonde volwassen hond is een jaarlijkse controle een goed uitgangspunt. Tijdens zo een check up kan de dierenarts vroegtijdig tandproblemen, hartgeruis of darmissues opsporen. Dat geeft je de kans om in te grijpen voor je hond echt ziek wordt.

Senior hond
Bij oudere honden is twee keer per jaar een controle verstandig. Je laat dan naast het klinisch onderzoek ook regelmatig het bloed nakijken, met oog voor lever, nieren, hart en gewicht. Hoe vroeger je een beginnend orgaanprobleem ziet, hoe groter de kans dat je je hond nog lang comfortabel kunt houden.

Samengevat: pups vaker tijdens de groei, gezonde volwassen honden jaarlijks, senioren twee keer per jaar. En bij nieuwe klachten, rode vlaggen of een onderbuikgevoel dat het niet klopt, wacht je niet op de volgende controle maar bel je gewoon eerder.

Braken bij je hond is niet altijd meteen een spoedgeval. Een keer braken, verder vlot drinken, helder gedrag en normale ontlasting kun je meestal even afwachten. Let dan goed op of je hond niet verder achteruit gaat.

Je belt wel sneller naar de dierenarts wanneer:

• je hond meerdere keren na elkaar braakt

• er bloed in het braaksel zit

• je hond niet meer wil drinken of alles direct weer uitbraakt

• je hond tegelijk sloom is, pijn lijkt te hebben of zich verstopt

• je een pup, senior of chronisch zieke hond hebt

• je vermoedt dat je hond iets scherps of een vreemd voorwerp heeft ingeslikt

• je hond braakt in combinatie met een harde opgeblazen buik

Alles wat heftig is, lang duurt of gepaard gaat met sloomheid of pijn, laat je beter zo snel mogelijk nakijken.

De normale lichaamstemperatuur bij een hond ligt ongeveer tussen 38 en 39 graden. Je meet dit best rectaal met een digitale thermometer.

Koorts wordt zorgelijk wanneer:

• de temperatuur boven 39,5 graden gaat

• je hond er duidelijk ziek uitziet, bijvoorbeeld bibberen, hijgen, niet willen eten of zich terugtrekken

• de koorts langer dan een dag aanhoudt

• er tegelijk andere klachten zijn zoals diarree, braken, kreupelheid of benauwdheid

Een temperatuur boven 40 graden of een hond die warm aanvoelt, suf is en niet reageert zoals anders, is altijd een reden om meteen je dierenarts te bellen. Is de temperatuur lager dan 37,5 graden en lijkt je hond erg zwak, dan is dat ook een spoedgeval.

Jeuk is niet altijd dringend, maar het is wel bijna nooit zomaar iets. Het lichaam wil je met jeuk iets laten zien. Kort even krabben na een wandeling door het gras mag je rustig volgen, zeker als je hond verder normaal doet.

Je maakt best een afspraak bij de dierenarts wanneer:

• je open wonden, hot spots of natte, kapotte plekken ziet

• je hond aan zijn oren blijft krabben of er donkere uitvloei, roodheid of stank is

• er korsten rond ogen, bek of poten ontstaan

• jeuk samengaat met koorts, sloomheid of andere ziekteverschijnselen

• de jeuk blijft duren ondanks natuurlijke verzorging of aanpassingen in voeding

Jeuk wijst vaak op een dieper liggend probleem zoals een allergie, overbelasting van de huidbarriere of een verstoord immuunsysteem. Een sterke huid en darmen van binnenuit ondersteunen, bijvoorbeeld met Balanced Immunity en Strong Barriers van Sunoré®, kan dan een belangrijk deel van de aanpak zijn, naast de controle bij je dierenarts.

Volledig vermijden kun je het nooit, maar je kunt wel heel veel doen om onverwachte problemen te beperken en klachten vroeger op te merken.

Belangrijke stappen die je zelf kunt zetten:

• Zorg voor rust en voldoende slaap voor je hond
• Geef verse, zo natuurlijk mogelijke voeding die echt voedt en niet alleen vult
• Besteed aandacht aan een gezonde darmwerking, want daar begint een groot deel van de weerstand
• Check regelmatig tanden, gewicht, vacht, ontlasting en gedrag van je hond
• Plan de controles bij je dierenarts volgens leeftijd: pups vaker, volwassen honden jaarlijks, senioren twee keer per jaar
• Ondersteun gericht met natuurlijke supplementen wanneer dat nodig is, bijvoorbeeld voor darmen, gewrichten, gebit of detox

Preventie is geen garantie dat je hond nooit ziek wordt, maar het maakt de kans groter dat je problemen vroeg ziet, milder houdt en je hond langer mag thriven.

De darmen van je hond zijn veel meer dan een soort doorgang voor eten. In de darmwand en het microbioom zit een groot deel van zijn immuunsysteem. Dat betekent dat darmgezondheid mee bepaalt hoe hij reageert op voeding, infecties, ontstekingen en zelfs stress.

Waarom? Wel, omdat:

• de darmbarriere beslist wat er wel en niet in het lichaam komt
• het microbioom stoffen maakt die invloed hebben op ontsteking, energie en zelfs gedrag
• een verstoorde darmwerking vaak aan de basis ligt van huidklachten, jeuk, diarree en vage kwaaltjes
• een gezonde darm helpt om vaccinaties, medicatie en prikkels beter te verwerken

Preventie die werkt, vertrekt dus bij een sterke darmwand en een gevarieerd, stabiel microbioom. Dat doe je met geschikte voeding, voldoende vezels, rust in het lijf en, waar nodig, gerichte ondersteuning.